Sonet o przyjacielskich kwiatach

na kwiaty z podziwem patrzymy

od jednych róże się trzymają

od drugich płatki odpadają

różnicy w sercach nie widzimy

za dzień za dwa wszystko opadnie

przyjacielskie serca zostają

i nektar wspólnie wypijają

lecz osad pozostaje na dnie

nie wiemy co czynić z osadem

gdy go w porę nie wypłuczemy

przypadkiem może stać się jadem

od miłości do nienawiści

śmiejemy się potem płaczemy

zamiast z uczuć czerpać korzyści

Wenecja, 17 września 2012

Jan Stanisław Skorupski